Vakantierijp… een woord met dank aan manlief, die het me afgelopen weekend toeschreef. En ja, hij heeft gelijk (deze keer toch): ik ben echt vakantierijp. En nee, ik ben echt niet de enige.
Ik merk dat heel wat kinderen toe zijn aan vakantie. De lontjes zijn korter, vulkanen barsten sneller uit, de tranen vloeien rijkelijker, de energie is bijna op… En nee, niet alleen bij kinderen, maar misschien ook wel bij jou.
Misschien merk je het aan kleine dingen: moeilijker uit bed, alles gaat trager, met meer gedoe en frustratie, meer weerstand, meer discussie, bij het minste boos of verdrietig…
De rek is er precies uit. En dat is heel normaal: het einde van het trimester, met minder nieuws en meer herhaling, na een spannende Sinterklaasperiode en een nakende eindejaarsperiode, met nieuwjaarsbrieven in de maak, met tig virussen en snottebellen, met donkere en grijze dagen, minder buiten en allemaal thuis soms ‘opgepropt’ bij elkaar…
Niet gek dat al die lontjes korter zijn en elkaar aansteken.
Wees mild, voor jezelf en voor je kind.
Nog even en jullie kunnen samen vertragen, ont-moeten. ontladen en opladen.
Ik wens jullie nog een portie energie voor die laatste dagen en een warme en zachte start van de vakantie 🌿
